Posted in Uncategorized

word vomit 3: kung ako’y isang libro

Kung magiging libro ako,

Kulay itim ang hardbound na cover ko

Gold ang lettering sa labas

‘Di gaanong malaki yung font size

Tapos times new roman ang font

At “Florence” yung title

Simple lang

Boring ako para sa mga bata

Kasi walang kulay

Kasi raw itim, wala raw buhay

Eh kung tutuusin, ang kulay itim ang resulta ng presensya ng lahat ng kulay

Mukha naman akong research compilation sa mga matatanda

Research compilation na puro data,

Table, graphic organizers, tapos T-tests

Hindi rin magsisimula sa “Once upon a time” ang kuwento ko

Kasi una sa lahat, hindi ako prinsesa

Pangalawa, hindi ako ulilang nakatira sa isang kastilyo

Pangatlo, hindi ako mahilig sa gown

Pang-apat, hindi ko kayang makipagduet sa isang ibon o kahit na anong hayop

Panglima at panghuli, ayokong humalik sa isang palaka

Kung magiging libro ako, ang kalagitnaan naman ng kuwento

Walang mga dragon

At nakakalasong mansanas

Ayoko sa mga bagay na alam kong hindi naman totoo at gawa lang ng ilusyon

Anong gusto kong mangyari sa gitna?

Simple lang

Ako, naglalakad sa isang kalsada, mag-isa

Boring? Oo.

Walang kuwenta? Oo.

Gusto ko kasing maging isang librong puno ng kuwento ng totoong buhay

Ayokong mambulag sa mga tao

Ayoko silang paniwalain na may magic ang mga lampara

At matutupad ang hiling mo kapag humiling ka sa isang bituin

kung magiging libro ako, gusto ko walang paligoy-ligoy

Walang mabubulaklak na salita

At walang mga quotable na linya

Na sa sobrang ganda eh maraming nagtitweet sa twitter at nagcchange status sa Facebook

Ayoko kasi ng agaw-pansin

Wala ring mga pa-deep na karakter

Tulad nina Augustus Waters

Kasi bihira lang ang ganun

Gusto ko rin sanang mailagay yung panginginig ng kamay ko

Pagkunot ng noo ko,

panlalamig ng palad ko,

At ‘yung sakit na naramdaman ko

Nung nakita ko siyang umiyak

Unang pagkakataon kasi ‘yun

Na hindi ko alam kung anong gagawin

Kung magsasalita ba ako o makikinig

Kung iiyak din ba ako o magkukuwento para mapagaan ang usapan

Kung magiging libro ako,

Walang “The End” o “Fin” sa dulo

Kasi hindi pa tapos eh

Ayoko pang matapos

Sakali mang mabasa at mahawakan niya yung book cover ko

Gusto kong mapaisip siya

Ng mga bagay na magagawa niya 

Para magkakulay yung bawat pahina ko

Gusto kong gumawa siya ng paraan para magkaro’n ng mga makukulay na salita

Gusto kong gumawa siya ng paraan para nandun siya,

Kasama sa kuwento,

Kasama sa mga importanteng karakter na hindi pupuwedeng mamatay,

Kasama ko sa loob ng 

mga pahina kong 

binalutan ng itim na book cover 

na may nakaimprentang “Florence” 

Na kulay gintong Times New Roman

Na ‘di kalakihan yung font size

Gusto kong gumawa siya ng paraan

Para makasama ko siya sa isang librong

Walang “The End” o “Fin” sa dulo,

Sa isang kuwentong hindi matatapos

Pero hindi nakakasawa.

Advertisements

Author:

"You need to get lost before you find yourself" likes: coffee ☕ || rain ☔ || books 📚 || music 🎧 || writing at 2 AM :)

2 thoughts on “word vomit 3: kung ako’y isang libro

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s