Posted in ekphrasis, Filipino, journal, poetry, random, Uncategorized

Ang Inuman nina Juan at John

Kinakapos na ang aking hininga

Kasabay ng dugong tumutulong malaya

Nanginginig na ang lamang

Umiindak sa ritmo ng sigaw sa kalayaan

 

May patalim sa dibdib

Ngunit hininga’y patuloy kong iniigib

Sa posong kulay pula at tila itim ang tubig

Isang lagok pa at dito ako’y iibig

 

Medyo pumitik sa aking lalamunan

Ang likidong itim na aking natuklasan

Mahapdi at mabigat sa tiyan

Subalit ako’y tumungga pa dahil kay Pareng John

 

“Cheers, Juan!” ani Pareng John, tangan ang shot glass

Lakas ko’y unti-unti nang kumukupas

Dala yata ito ng inumang biglaan

Dala rin ba nito ang ramdam kong kalungkutan?

 

“This is called coke,” turan ni John

Pabiro pa nga niya akong inakbayan

“Do you want a hamburger?,” tanong niya sakin

Tanging iling lang ang naisagot ko

 

“Don’t you understand me?”

Walang salitang namutawi sa aking labi

Kaya’t isang iling ang muling ibinigay ko

“Don’t worry, I’ll teach you”

 

Napakabuti ni Pareng John

Binigyan pa niya ako ng dollars for fun

Kung kaya’t abot-langit ang aking ngiti

Habang binabaybay ang daan pauwi

 

“Juan, saan ka galing?,” tanong ni Inay

Ngunit iling lang ang aking naibigay

“Anak, sumagot ka, anong nangyari sa iyo?”

Isang litong tingin ang ipinukol ko

 

“I’m sorry Mom but I can’t understand you.”

 

– isang ekphrasis para sa “Itak sa Puso ni Mang Juan” ni Antipas Delotavo

florence

Advertisements

Author:

"You need to get lost before you find yourself" likes: coffee ☕ || rain ☔ || books 📚 || music 🎧 || writing at 2 AM :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s