Posted in Filipino, friendships, journal, love, poetry, random, Uncategorized

random #12: kagabi, naalala kita

Kagabi, naalala kita. Naalala ko ‘yung dating tayo. Naalala ko ‘yung mga panahong nakasandal ako sa balikat mo habang tahimik na nilalabanan ang antok. Pasensya na kung sumakit ang balikat mo no’n ah? Ang komportable kasi.

Kagabi, naalala kita. Naalala ko ‘yung mga panahong palihim mo akong tinatawanan. Nakakatuwa kasi ‘yung hiniram kong libro, hindi ko tuloy namalayang nakangiti akong mag-isa. Pasensya na kung mukha akong baliw no’n ah? Hindi ko naman kasi napansin na nakatingin ka sa akin.

Kagabi, naalala kita. Naalala ko ‘yung pamumula ng magkabila mong pisngi nang minsan ay nadapa ako. Akala mo ba, hindi ko napansing pigil na pigil kang huwag tumawa? Nangingiti ka pa nga no’ng sinabihan mo akong mag-ingat sa susunod.

Pero wala na palang susunod.

Kinabukasan, kakausapin sana kita. Ipapaalala ko sana ‘yung masasaya nating ala-ala. Hihingi sana ako ng tawad. Hihiling sana ako ng isa pang pagkakataon kaso naalala kong hindi ka bituin sa langit na tutupad ng hiling ko. Sinabi mong pagod ka na kaya hindi ko na ipinilit pa ang gusto ko. Sinabi mong pagod ka na kaya hinayaan kitang lumayo.

Pagkatapos makikita kitang kasama siya?

Kaya naman pala napagod ka sa akin – sa atin. Hindi pa ako nakuntento sa sakit, sinundan ko pa kayo. Nakasandal siya sa balikat mo at humihikab, tila pinipigilan ang antok-tulad ko noon- na dala ng komportable mong balikat. Hinayaan mo siyang matulog kahit halata sa mukha mong masakit na ang iyong balikat.

Hindi pa ako nakuntento. Nanatili ako sa kinatatayuan ko at pinanuod ko pa kayo na parang isang soap operang ipinapalabas tuwing hapon. Ang ganda ng ngiti mo habang pinagmamasdan siyang nagbabasa ng libro. Tingnan mo nga naman, pareho pa kami ng paborito – Paper Towns ni John Green. Ang tagal mong nakangiti habang nakatitig sa kanya. Kinuhanan mo pa nga siya ng litrato e.

Ang sakit sakit na. Akala ko wala nang isasakit ‘tong masokista kong puso. Nagkamali na naman pala ako. Nang muntikan kasing matisod itong ipinalit mo sa akin, nginitian mo siya at sinabihang, “Mag-ingat ka kasi sa susunod“.

Buti pa kayo, may susunod pa. E tayo kaya?

Ay oo nga pala, pagod ka na.

florence

Advertisements

Author:

"You need to get lost before you find yourself" likes: coffee ☕ || rain ☔ || books 📚 || music 🎧 || writing at 2 AM :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s